Zapisz swoję ulubione piosenki Budki Suflera

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Patrzysz z okna: tłum wezbrany,

Rwący rzeką słów, twarzy

Na wyspy tak bliskie,

Lecz dalekie sobie...

Jak odległe, zimne gwiazdy

Lunatycznie lśnią, błądzą,

Zakuci w skorupę,

Twardą obojętność...



Ile rąk, ile twarzy, ile słów

Pusty wzrok

Mali ludzie, wielki tłum

Tak jak ćmy

Zapatrzone w złudny blask,

Krążą wciąż,

Przepływają obok nas...



Tylko nocą, gdy zasną,

Wyjść można spokojnie

Pogadać z witrynami

I z bratem włóczęgą



Ile rąk, ile twarzy, ile słów

Pusty wzrok

Mali ludzie, wielki tłum

Tak jak ćmy

Zapatrzone w złudny blask,

Krążą wciąż,

Przepływają obok nas... (2x)



Przechodniu, na chwilę stań,

Wokół spójrz, ile barw!

Obok zatrzymał się ktoś,

Pobądź z nim, bieg swój przerwij jak trans... 



Sam zamknę drzwi - śpij spokojnie
Nie musisz się martwić o mnie
Na schodach już założę płaszcz, wolno zejdę w dół
Świt chłodem mi otuli twarz, zetrze resztki snu

O szóstej pięć siądę w barze i przejrzę stos starych gazet
Wypiję kawę albo dwie ,zniszczę jakiś list
Zadzwonię wszystko jedno gdzie
I posłucham płyt

Świat za szkłem to mój drugi film
Może teraz zagram w nim jedną z głównych ról
Wejdę w dzień jak w otwarte drzwi
I poniesie mnie muzyka pod sklepienie chmur

Świat za szkłem to mój drugi film
Lecz nie boje się być sobą kiedy siebie gram
Patrzę wstecz i nabieram sił
Wiem, że sobie teraz już radę dam

Przez rzeki strun przejdę nocą
Sam nie wiem jak ani po co
Muzyką będę dialog wiódł do białego dnia
I oddam mu niepokój swój byle ze mną szła


Wierzymy zegarom, jesteśmy niepokonani

Walczymy o ułamki sekund, o dekagramy

Zachwyceni własną doskonałością



Wierzymy zegarom, stoimy tuż przed wrotami

Możliwości wyczerpania, zależy nam na milimetrach

Bo chcemy być coraz doskonalsi



Człowiek jest ziarnem hartowanej stali

Drzazgą z płomienia gwiazdą w pochodzie.

Meteorytem, wiecznym strzępkiem wełny

Złotego runa

Człowiek jest sobą (2x)



Wierzymy zegarom, czekamy na wyniki

Zawsze ufamy sobie, znużeni, niespokojni

W podróży po własną doskonałość



Człowiek jest ziarnem hartowanej stali

Drzazgą z płomienia gwiazdą w pochodzie.

Meteorytem, wiecznym strzępkiem wełny

Złotego runa

Człowiek jest sobą (2x)