Najbliższej jest krew
Gdy czujesz jej rytm
Najdalej to chleb
Ten, który ma być
Najczęściej to bieg
Po zaszczyty bez sensu i tchu
Najrzadziej to przejść
Na zwyczajną i najprostszą z dróg
Wspaniale jest być człowiekiem
I już...
Niedobrze nie mówić
Że więcej byś mógł
Prawdziwie to chcieć być kochanym
Do końca swych dni
Żarliwie to gdy jesteś blisko - daleko tak
Blisko - daleko tak
Blisko tak
Sam czujesz jak
Podstępnie to stawiać pomniki za dnia
A głupio je burzyć bo zmienił się czas
Cudownie to chcieć być kochanym
Ten wielki, biały demon,
Ta białopióra mgła,
Wciągnęła mnie w głąb siebie kiedyś i trwa!
W tym cały zaplątany
Jak włosy lore lay
Rozbijam się o ściany domu wśród dnia!
I może kiedyś wyjdę
Na jej słoneczny brzeg,
W kobiercu barw będę brodzić,
Co wciąż mienią się, mienią się!
Na razie iść, muszę iść, ledwo iść przez świat
Nim zerwę tę serca mgłę, dusi mnie od lat,
Pomoże mi może ktoś znaleźć bieli kres
By zechciał tę rękę wziąć, wyciągnięta jest! (2x)
Pomoże mi znaleźć ktoś bieli kres?