Zapisz swoję ulubione piosenki Budki Suflera

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Spójrz tam gdzie chmur latawce
Gdzie tren jesiennych brzóz
Co dzień ten obraz mam i tracę i już nie wiem sam czy jest mój
Tak dużo przedarło go burz

Spójrz tam gdzie piach za progiem
Gdzie chłód porannej mgły
Jak ty ruszyłem stamtąd w drogę i sam chciałem wejść na szczyt
Zdobyć to wszystko co miałeś już ty

Teraz długo stoję w oknie, patrzę w dół
Rzeką jezdni przepływają światła aut
Tak niewiele znam tu twarzy, czasem nie mam dokąd pójść
Taki mały ten mój wielki świat

Spójrz tam gdzie moje miejsce
Gdzie już nakryty stół
Za szkłem to samo stare zdjęcie, ten sam ciepły piec z kłębkiem snu
I tylko pamięć tak piecze jak sól

Spójrz tam gdzie wiatr w witrażach
Gdzie klucz nie strzeże drzwi
Gdy już spakuję zdarzeń bagaż i z tych paru lat strzepnę pył
Wrócę i jeszcze nauczę się żyć


Ledwie tylko odrosłem od ziemi 

Trochę wyżej niż metr, 

Już myślałem, że wszystko się spełni, 

Że zostanę kim chcę. 

Chciałem być wielką gwiazdą rocka, 

Sławną jak rolling stones, 

Widzieć ludzi tysiące wokół, 

Zasłuchanych w mój głos... 



Przez życie przejść wyłącznie na scenie 

Przyznacie, że niewielkie marzenie 



Do roboty nawet się zabrałem 

I po latach dwóch 

Prawie dobrze rozróżniałem, 

Co to moll, a co dur. 

I mocno w to wierzyłem, 

Że można wszystko mieć, 

By życie bajką było, 

Wystarczy tylko chcieć... 



Jakoś zaraz potem po maturze 

Ojciec przekonał mnie, 

Że się daje nawet żyć i w biurze 

Byle niezły był szef, 

I tylko raz na miesiąc po pierwszym, 

Znów czuję że no satisfaction... 



Ledwie tylko odrosłem od ziemi 

Trochę wyżej niż metr, 

Już myślałem, że wszystko się spełni, 

Że zostanę kim chcę. 

I mocno w to wierzyłem, 

Że można wszystko mieć, 

By życie bajką było, 

Wystarczy tylko chcieć...


Wierzymy zegarom, jesteśmy niepokonani

Walczymy o ułamki sekund, o dekagramy

Zachwyceni własną doskonałością



Wierzymy zegarom, stoimy tuż przed wrotami

Możliwości wyczerpania, zależy nam na milimetrach

Bo chcemy być coraz doskonalsi



Człowiek jest ziarnem hartowanej stali

Drzazgą z płomienia gwiazdą w pochodzie.

Meteorytem, wiecznym strzępkiem wełny

Złotego runa

Człowiek jest sobą (2x)



Wierzymy zegarom, czekamy na wyniki

Zawsze ufamy sobie, znużeni, niespokojni

W podróży po własną doskonałość



Człowiek jest ziarnem hartowanej stali

Drzazgą z płomienia gwiazdą w pochodzie.

Meteorytem, wiecznym strzępkiem wełny

Złotego runa

Człowiek jest sobą (2x)