Ten wielki, biały demon,

Ta białopióra mgła,

Wciągnęła mnie w głąb siebie kiedyś i trwa!



W tym cały zaplątany

Jak włosy lore lay

Rozbijam się o ściany domu wśród dnia!



I może kiedyś wyjdę

Na jej słoneczny brzeg,

W kobiercu barw będę brodzić,

Co wciąż mienią się, mienią się!



Na razie iść, muszę iść, ledwo iść przez świat

Nim zerwę tę serca mgłę, dusi mnie od lat,

Pomoże mi może ktoś znaleźć bieli kres

By zechciał tę rękę wziąć, wyciągnięta jest! (2x)



Pomoże mi znaleźć ktoś bieli kres?



Niewiele warta śniadania jada z byle kim,

Zgorszony ktoś nie napisany pisze list.

Dni już nie pachną zieloną trawą ze świeżych łąk,

Wieczoru już nie kończy czuły uścisk rąk.

Bezsenna noc, samotna jak niechciana łza,

Niedobrą myśl zawraca tylko dziecka płacz.

Mierzony dymem z papierosa następny dzień,

I twarz ta sama, a jednak jakże inna jest.



Niewiele warta - cenzurę złą wystawia los,

Kościół zamknięty, a cisza krzyczy na cały głos.

Perła kamieniem a modlitwa przekleństwem jest,

Miłość chorobą, a lekarstwem normalny gest!



Chciałbym w jej włosy

Słońce z deszczem wpleść,

Blask wrócić oczom,

Już nie mówić "nie".

Unieść wysoko,

Strącić gwiazdy dwie,

Takiej dziewczynie,

Co to wszystko wie. (4x)